عجب آن دگر بگویم که به گفت می نیاید

بر تو چه جای توبه که قضای ناگهانی

تو خراب هر دکانی تو بلای خان و مانی

زه کوه قاف گیری چو شتر همی کشانی

تو بگو که از تو خوشتر که شه شکربیانی