تو خراب هر دکانی تو بلای خان و مانی

که به دولت تو رستم ز ملولی و گرانی

هله ای بلای توبه بدران قبای توبه

بر تو چه جای توبه که قضای ناگهانی

زه کوه قاف گیری چو شتر همی کشانی

عجب آن دگر بگویم که به گفت می نیاید

تو بگو که از تو خوشتر که شه شکربیانی