هم ره به توست بر سر هر ره چه شسته ای

دل شیر بیشه ست ولیکن سرش تویی

دل لشکر حقست و تویی شه چه شسته ای

ای جان تیزگوش تو بشنو هم از درون

هین کز فراخنای دلت تا به عرش رفت

هیهای وصل و خنده و قهقه چه شسته ای

دی بامداد دامن جانم گرفت دل