هین کز فراخنای دلت تا به عرش رفت

دل لشکر حقست و تویی شه چه شسته ای

ای جان تیزگوش تو بشنو هم از درون

هم ره به توست بر سر هر ره چه شسته ای

هیهای وصل و خنده و قهقه چه شسته ای

دی بامداد دامن جانم گرفت دل

کان جان و دل رسید تو آوه چه شسته ای