همه یاد کرد از کران تا کران

همی گفت و رخساره کرده دژم

ز کار سیاووش دل پر ز غم

فرستادن زنگه شاوران

بپرسید کاین را چه درمان کنیم

وزین چاره جستن چه پیمان کنیم

بدو گفت پیران که ای شهریار