وزین چاره جستن چه پیمان کنیم

فرستادن زنگه شاوران

همه یاد کرد از کران تا کران

بپرسید کاین را چه درمان کنیم

بدو گفت پیران که ای شهریار

انوشه بدی تا بود روزگار

تو از ما به هر کار داناتری