بدو گفت پیران که ای شهریار

همه یاد کرد از کران تا کران

بپرسید کاین را چه درمان کنیم

وزین چاره جستن چه پیمان کنیم

انوشه بدی تا بود روزگار

تو از ما به هر کار داناتری

ببایستها بر تواناتری