انوشه بدی تا بود روزگار

بپرسید کاین را چه درمان کنیم

وزین چاره جستن چه پیمان کنیم

بدو گفت پیران که ای شهریار

تو از ما به هر کار داناتری

ببایستها بر تواناتری

گمان و دل و دانش و رای من