بیا بیا که جمال و جلال می بخشی

ز آب و گل برود تیرگی و محجوبی

ز تاب تو برسد سنگ ها به یاقوتی

ز طالبیت رسد طالبی به مطلوبی

بیا بیا که دوای هزار ایوبی

بیا بیا تو اگر چه نرفته ای هرگز

ولیک هر سخنی گویمت به مرغوبی