بیا بیا تو اگر چه نرفته ای هرگز

ز طالبیت رسد طالبی به مطلوبی

بیا بیا که جمال و جلال می بخشی

بیا بیا که دوای هزار ایوبی

ولیک هر سخنی گویمت به مرغوبی

به جای جان تو نشین که هزار چون جانی

محب و عاشق خود را تو کش که محبوبی