بیا بیا که دوای هزار ایوبی

ز تاب تو برسد سنگ ها به یاقوتی

ز طالبیت رسد طالبی به مطلوبی

بیا بیا که جمال و جلال می بخشی

بیا بیا تو اگر چه نرفته ای هرگز

ولیک هر سخنی گویمت به مرغوبی

به جای جان تو نشین که هزار چون جانی