گفت جامست گر بر او نوریست

گاه از او روشنیم و گه تاری

گفت بادست گر در او بوییست

هدیه تو بود که گلزاری

از رخ تو بود که انواری

مشک بربند کوزه ها پر شد

مشک هم می درد ز بسیاری