هدیه تو بود که گلزاری

گه کلیدست گفت و گه قفلست

گاه از او روشنیم و گه تاری

گفت بادست گر در او بوییست

گفت جامست گر بر او نوریست

از رخ تو بود که انواری

مشک بربند کوزه ها پر شد