گفت بادست گر در او بوییست

که ز گفتست این گرفتاری

گه کلیدست گفت و گه قفلست

گاه از او روشنیم و گه تاری

هدیه تو بود که گلزاری

گفت جامست گر بر او نوریست

از رخ تو بود که انواری