گاه از او روشنیم و گه تاری

گفته را دانه های دام مساز

که ز گفتست این گرفتاری

گه کلیدست گفت و گه قفلست

گفت بادست گر در او بوییست

هدیه تو بود که گلزاری

گفت جامست گر بر او نوریست