فلا ندری من الذاهب، ولا ندری من الجایی

اخلایی اخلایی، به کوی او سپاریدم

بران خاکم بخسبانید کن سرمه ست و بینایی

الا یا ساقی الواهب، ادر من خمره الراهب

اخلایی اخلایی خبر جان را که می دانم

که تو بر راه اندیشه حریفان را همی پایی

مغانی الروح! غنوالی، وبالاوتار طنوالی