بران خاکم بخسبانید کن سرمه ست و بینایی

فجد بالراح لی شکرا، ولا تبق لنا فکرا

فها ان لم تکن صرفا، فما زجه ببلوایی

اخلایی اخلایی، به کوی او سپاریدم

الا یا ساقی الواهب، ادر من خمره الراهب

فلا ندری من الذاهب، ولا ندری من الجایی

اخلایی اخلایی خبر جان را که می دانم