اخلایی اخلایی، به کوی او سپاریدم

که مستم، ره نمی دانم، بدان معشوق زیبایی

فجد بالراح لی شکرا، ولا تبق لنا فکرا

فها ان لم تکن صرفا، فما زجه ببلوایی

بران خاکم بخسبانید کن سرمه ست و بینایی

الا یا ساقی الواهب، ادر من خمره الراهب

فلا ندری من الذاهب، ولا ندری من الجایی