خالی شو و خالی به لب بر لب نابی نه

بیرون شو ازین بیضه تا باز شود پرها

بر یاد لب دلبر خشکست لب مهتر

خوش با شکم خالی می نالد چون سرنا

چون نی زدمش پر شو وانگاه شکر می خا

بادی که زند بر نی قندست درو مضمر

وان مریم نی زان دم حامل شده حلویا