تا آب حیات آید تا زنده شود اجزا

هر سال نه جوها را می پاک کند از گل

تا آب روان گردد تا کشت شود خضرا

بر جوی کنان تو هم ایثار کن این نان را

ای مستمع این دم را غریدن سیلی دان

می غرد و می خواند جان را بسوی دریا

سرنامه تو ماها هفتاد و دو دفتر شد