ای مستمع این دم را غریدن سیلی دان

تا آب روان گردد تا کشت شود خضرا

بر جوی کنان تو هم ایثار کن این نان را

تا آب حیات آید تا زنده شود اجزا

می غرد و می خواند جان را بسوی دریا

سرنامه تو ماها هفتاد و دو دفتر شد

وان زهره حاسد را هفتاد و دو دف تر شد