جان بخش و مترس ای جان بر بخل مچفس ای جان

می درد این عالم از شاهد سیمین تن

هر شاهد چون ماهی ره زن شده بر راهی

هر یک چو شهنشاهی هر یک ز دگر احسن

مصباح فزون سوزی افزون دهدت روغن

شاهی و معالی جو خوش لست ابالی گو

از شیر بگیر این خو مردی نه آخر زن