با ازین خاک به شب نیز نمی دارد دست

گفت کین جوشش عشق است نه از خوف و رجا

باد روحست که این خاک بدن را برداشت

خاک افتاد به شب چون شد ازو باد جدا

عشقها دارد با خاک من این باد هوا

بی ثباتست یقین باد وفایش نبود

بی وفا را کند این عشق همه کان وفا