باور نمی کنی بسوی باغ رو ببین

هردم گشایشیست و گشاینده ناپدید

بگشای سینه را که صبایی همی رسد

مرده حیات یابد و زنده شود قدید

کان خاک جرعه ز شراب صبا چشید

گر زانکه بر دل تو جفا قفل کرده ست

نک طبل می زنند که آمد ترا کلید