چون تیر همی برد از قوس تنم، جانم

سرمست و غزل گویان، اسرار ازل جویان

باز این دل دیوانه زنجیر همی برد

چون برق همی رخشد، مانند اسد غران

چون ماه دلم تابان، از کنگره میزان

جان یوسف کنعانست، افتاده به چاه تن

دل بلبل بستانست، افتاده درین ویران