مصرع نخست · شماره 101چونک کشد گوش خرد سوی خودشاعرمولویاثردهمقالبترجیعبنددر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.98گرگ غم اندر کف او موش، موش#99چونک برآید به قصور دماغ#100افتد از بام نگون هوش، هوش#101چونک کشد گوش خرد سوی خودانتخابشده102گوید از درد خرد: « گوش، گوش »#103گوش او: خیز، به جان سجده کن#104در قدم این قمر می فروش#دربارهٔ این سطرسطر شماره 101 از «دهم» است.سطر پیشینافتد از بام نگون هوش، هوش→سطر بعدیگوید از درد خرد: « گوش، گوش »←
شاعرمولویشاعرمولویشاعرمولویشاعرمولوی