که تا چون جان بری زیشان بدانی کز کی منصوری

سرافیلست جان تو، کز آوازش شوی زنده

تهی کن نای قالب را که اسرافیل را صوری

هزاران دشمن و ره زن، برای آن پدید آمد

نظرها را نمی یابی، و ناظر را نمی بینی

چه محرومی ازین هردو، چو تو محبوس منظوری

به ترجیع ششم آیم، اگر صافی بود رایم