کندر حجب غیب، هزاران ختن آمد

در عید بهار، ابر برافشاند گلابی

وان رعد بران اوج هوا، طبل زن آمد

یک باغ پر از شاهد، نی ترک و نه رومی

بس جان که چو یوسف به چه مهلکه افتاد

پنداشت که گم گشت خود او در وطن آمد

زیرا که ره آب خضر مظلم و تاریست