تقلید چون عصاست بدستت در این سفر

کان سوی راه رو نه پیاده ست نه سوار

بر گرد گرد عشق، خود او را کجاست گرد؟

می تاز گرم و روشن و خوش، آفتاب وار

وز فر ره عصات شود تیغ ذوالفقار

موسی برد عصا، و بجوشید آب خوش

آن ذوالفقار بود، ازان بود آبدار