موسی برد عصا، و بجوشید آب خوش

می تاز گرم و روشن و خوش، آفتاب وار

تقلید چون عصاست بدستت در این سفر

وز فر ره عصات شود تیغ ذوالفقار

آن ذوالفقار بود، ازان بود آبدار

امروز دل درآمد بی دست و پا ، چو چرخ

از بادهای لعل برفته ز سر خمار