وز فر ره عصات شود تیغ ذوالفقار

بر گرد گرد عشق، خود او را کجاست گرد؟

می تاز گرم و روشن و خوش، آفتاب وار

تقلید چون عصاست بدستت در این سفر

موسی برد عصا، و بجوشید آب خوش

آن ذوالفقار بود، ازان بود آبدار

امروز دل درآمد بی دست و پا ، چو چرخ