یکی کشتی پر رختم که پای من بود دریا

پر و بالم ز جادویی گره بستست سر تا سر

شراب لعل پیش آر و گره از پر من بگشا

منم چون چرخ گردنده که خورشیدست جان من

به صد لطفم همی جویی، به صد رمزم همی خوانی

بهر دم می کشی گوشم که ای پس مانده، هی پیش آ

ندیدم هیچ مرغی من که بی پری برون پرد