به صد لطفم همی جویی، به صد رمزم همی خوانی

شراب لعل پیش آر و گره از پر من بگشا

منم چون چرخ گردنده که خورشیدست جان من

یکی کشتی پر رختم که پای من بود دریا

بهر دم می کشی گوشم که ای پس مانده، هی پیش آ

ندیدم هیچ مرغی من که بی پری برون پرد

ندیدم هیچ کشتی من که بی آبی رود عمدا