ندیدم هیچ کشتی من که بی آبی رود عمدا

به صد لطفم همی جویی، به صد رمزم همی خوانی

بهر دم می کشی گوشم که ای پس مانده، هی پیش آ

ندیدم هیچ مرغی من که بی پری برون پرد

مگر صنع غریب تو، که تو بس نادرستانی

که در بحر عدم سازی بهر جانب یکی مینا

درون سینه چون عیسی نگاری بی پدر صورت