مگر صنع غریب تو، که تو بس نادرستانی

بهر دم می کشی گوشم که ای پس مانده، هی پیش آ

ندیدم هیچ مرغی من که بی پری برون پرد

ندیدم هیچ کشتی من که بی آبی رود عمدا

که در بحر عدم سازی بهر جانب یکی مینا

درون سینه چون عیسی نگاری بی پدر صورت

که ماند چون خری بر یخ ز فهمش بوعلی سینا