بیار از خانه رهبان میی همچون دم عیسی

که از خورشید رقصانند این ذرات بر بالا

زهی شیرینی حکمت که سجده می کند قندش

بنه از بهر غیرت را، دگر بندی بر آن بندش

که یحیی را نگه دارد ز زخم خشم بویحیی

چراغ جمله ملتها، دوای جمله علتها

که هردم جان نو بخشد برون از علت اولی