جان هزار جنتی، رشک هزار کوثری

ای قمران آسمان، زو ببرید رنگ رو

وی ملکان بابلی زو شنوید ساحری

سخت مفرح غمی، عیسی چند مریمی

این غزل ای ندیم من بی ترجیع چون بود؟!

بند کنش که بند تو سلسله جنون بود

از سر روزنم سحر گفت به قنجره مهی