هی تو بگو که کیستی؟ آنک ندادیش رهی

این غزل ای ندیم من بی ترجیع چون بود؟!

بند کنش که بند تو سلسله جنون بود

از سر روزنم سحر گفت به قنجره مهی

من تلف وصال تو،لیک تو کیستی؟ بگو

گفت: که « لاابالیی، خیره کشی، شهنشهی

بی پر و بال فضل من، بر نپرد ز تن دلی