از کوه برآی تا برآییم

تیزآب توی، و چرخ ماییم

سرگشته چو سنگ آسیاییم

تو خورشیدی و ما چو ذره

از بهر سکنجبین عسل ده

ما خود همه سرکه می فزاییم

گه خیره تو، که تو کجایی