ما خود همه سرکه می فزاییم

تو خورشیدی و ما چو ذره

از کوه برآی تا برآییم

از بهر سکنجبین عسل ده

گه خیره تو، که تو کجایی

گه خیره خود که ما کجاییم

گه خیره بسط خویش و ایثار