گه خیره تو، که تو کجایی

از کوه برآی تا برآییم

از بهر سکنجبین عسل ده

ما خود همه سرکه می فزاییم

گه خیره خود که ما کجاییم

گه خیره بسط خویش و ایثار

یا قبض که مهره در رباییم