از بهر سکنجبین عسل ده

سرگشته چو سنگ آسیاییم

تو خورشیدی و ما چو ذره

از کوه برآی تا برآییم

ما خود همه سرکه می فزاییم

گه خیره تو، که تو کجایی

گه خیره خود که ما کجاییم