او را چو گوهر سوی خود از قعر دریا می کشی

یوسف میان خاک و خون در پستی چاهی زبون

از راه پنهان هردمش ای جان به بالا می کشی

یونس به بحر بی امان محبوس بطن ماهیی

در پیش سرمستان دل، در مجلس پنهان دل

خوان ملایک می نهی، نزل مسیحا می کشی

ترجیع دیگر این بود، کامروز چون خوان می کشی