در پیش سرمستان دل، در مجلس پنهان دل

از راه پنهان هردمش ای جان به بالا می کشی

یونس به بحر بی امان محبوس بطن ماهیی

او را چو گوهر سوی خود از قعر دریا می کشی

خوان ملایک می نهی، نزل مسیحا می کشی

ترجیع دیگر این بود، کامروز چون خوان می کشی

فردوس جان را از کرم در پیش مهمان می کشی