فردوس جان را از کرم در پیش مهمان می کشی

در پیش سرمستان دل، در مجلس پنهان دل

خوان ملایک می نهی، نزل مسیحا می کشی

ترجیع دیگر این بود، کامروز چون خوان می کشی

درد دل عشاق را، خوش سوی درمان می کشی

هر تشنه مشتاق را، تا آب حیوان می کشی

خود کی کشی جز شاه را؟ یا خاطر آگاه را