هر تشنه مشتاق را، تا آب حیوان می کشی

ترجیع دیگر این بود، کامروز چون خوان می کشی

فردوس جان را از کرم در پیش مهمان می کشی

درد دل عشاق را، خوش سوی درمان می کشی

خود کی کشی جز شاه را؟ یا خاطر آگاه را

هرکس که او انسان بود او را تو این سان می کشی

سلطان سلطانان توی، احسان بی پایان توی