وگر نبود این و آن، برو خود را بکن قربان

چه ماهست آن؟ چه ماهست آن؟ برین ایوان زنگاری

تو مهمانان نو را بین، برو دیگی بنه زرین

بپز گر پروری داری، وگر خرگوش کهساری

وگر قربان نگردی تو، یقین می دان که مرداری

خمش باش و فسون کم خوان، نداری لذت مستان

چرایی بی نمک ای جان، نه همسایه نمکساری؟