وگر قربان نگردی تو، یقین می دان که مرداری

تو مهمانان نو را بین، برو دیگی بنه زرین

بپز گر پروری داری، وگر خرگوش کهساری

وگر نبود این و آن، برو خود را بکن قربان

خمش باش و فسون کم خوان، نداری لذت مستان

چرایی بی نمک ای جان، نه همسایه نمکساری؟

رسیدم در بیابانی، کزو رویند هستیها