چرایی بی نمک ای جان، نه همسایه نمکساری؟

وگر نبود این و آن، برو خود را بکن قربان

وگر قربان نگردی تو، یقین می دان که مرداری

خمش باش و فسون کم خوان، نداری لذت مستان

رسیدم در بیابانی، کزو رویند هستیها

فرو بارد جزین مستی از آن اطراف مستیها