از دست خدا آمد، وز خنب عطایی

آن ساغر شاهانه مردانه بگردان

تا گردد جانها خوش و جانباز و بقایی

نه باده دلشور و نه افشرده انگور

ای چشم من و چشم دو عالم به تو روشن

دادی به یکی ساغرم از مرگ رهایی

ای مست شده و آمده، که زاهد وقتم